Dag 16

Ojéé, het lijkt nog maar net of we een verslagje geschreven hadden voor jullie over dag 15, maar nu mogen we alweer beginnen over dag 16. Natuurlijk is er vandaag weer héél wat gebeurd en kunnen we jullie weer het één en het ander vertellen. 

'Zondag, zondag, we hebben tijd om lekker lang te .... SLAPEN!' 

Ok? Wat doen we vandaag? Laten we lekker decadent doen en naar White Beach gaan! Lekker niks doen, dat gaat hier zelf snel vooruit! Dan maar een taxi'tje bellen om ons naar onze bestemming te voeren. Voor die ijzeren rossen is het ook zondag = rustdag hé! Straks zouden ze nog staken maandag wegens te weinig verlof, zou ook niet goed uitkomen hoor. 

Tuutuut, taxi Robby tot uw dienst! In de blitse Toyota met aangepaste muziek, zelf 
P!nk scheurden we langs de hoofdbanen doorheen Paramaribo richting White Beach! Alhoewel je hier niet echt de kans hebt om de scheuren, om de vijf meter en ik overdrijf niet, heb je hier een 'drempel'. Net een drempel zoals in onze nederige heihoekstraat, waar je evengoed 50 over kunt rijden. 'Hé papa!' Maar een drempel die toch wel een halve meter hoog ligt. Racen, remmen, over de bult, opnieuw racen, remmen, gierende muziek ... ja voor sommige onder ons werd het toch even op de tanden bijten om niet wagenziek te worden. Maar taxi Robby zou taxi Robby niet zijn als hij ons zelf niet speciaal een soda watertje (lees als bruiswater) kocht om onze maagjes te doen keren. Zelf vochtige doekjes waren in begrepen. 'Wa ne suirvies!' 

'Ooh, wat een mooi uitzicht', snel een foto'tje trekken. GEEN GEHEUGENKAART! Ja, het was te denken, Silke had die natuurlijk nog in haar computer laten steken. Goeien bal! Dan maar foto's met de IPhone. Tijdens onze rit naar White Beach kregen we voldoende uitleg van niet alleen onze taxi-chauffeur Robby, maar blijkbaar was hij ook opgeleid tot gids. Na twee tot drie keer navragen en enkele 'knikken en lachen'-methodes hadden we toch ongeveer door wat hij ons allemaal te vertellen had. We leerden weer wat dingen bij over Suriname. Vooral de borden met 'slecht wegdek' blijft ons bij... ja hier bestaan alle soort verkeersborden, je kan maar voorbereid zijn hé! Alles voor de 'veiligheid'. 

Na een dik uurtje kwamen we aan bij 'WHITE BEACH!' Olalala, sjieke dingens. Uhum, wit strandje, verschillende hutjes, hangmatten, stoelen, ... een middagje luieriken zat er wel in. Althans als het weer een beetje meezat. Twee keer zijn we even gaan schuilen voor een klein buitje. Maar aangezien het bewolkt was, keerden we toch terug naar het witte strand, niet in de schaduw. Verbranden gingen we toch niet doen hé? (Wordt vervolgd!) 

Als we uiteindelijk een dikke twee uur op het strand gelegen hadden, nieuwe ijsdrankjes ontdekt hadden, gelukkig geen piranha's tegen het lijf gezwommen waren, voetballende jongens gespot hadden, ... vonden we toch maar eens tijd om terug naar huis te keren. Ben jij bij-gebruind? 'Ach dat zie je straks thuis wel!'

Eens thuisgekomen werd het ons meer dan duidelijk, we zorgden voor een nieuwe cultuurgroep hier in het multiculturele Suriname. Niet meer de melkflesjes, maar de rode kreeftjes. Tijdens mijn douchemoment deed ik mezelf toch even twijfelen of mijn bikini nu al uit had of nog steeds aanhad.  Gelukkig bestaat er een wondermiddel genaamd 'After Sun!' 
Snel nog een klein hapje eten. Het was zondag, dit is dus restjesdag. Silke moest haar kookkunsten toch sparen voor de lekkere maaltijd van morgen hé! Na het eten, deden we nog even wat er van ons verwacht werd op deze dag. LEKKER NIKS! 

Als afsluiter kozen we uiteraard nog een film, deze keer ICE AGE 4! Om al een beetje in de kindersfeer te komen voor morgen, al moeten we toegeven, we zaten soms wel met de spanning achter mijn handen gekropen. Hmm, nee we leefden ons gewoon echt in. Zalige film! 

Liefs, kussen, knuffels, ... en wat je maar wil,

Celine en Silke