Dag 18

Vandaag 4 februari 2014, 
Dag 18 dat we samen met onze 2 studiegenoten in Paramaribo vertoefden.
Een dinsdag weer overladen van kleine avonturen en belevenissen. 

'Opstaan?', 'Hmm.. nee, nog even omdraaien!'. Wakker schrikken, 07.09u, gelukkig zijn Silkes huisgenoten steeds paraat om haar uit mijn bed te takelen. 
Alles in een iets sneller tempo dan maar. 

Opnieuw doorheen de dagelijkse weg die we nemen met ons favoriet vervoersmiddel, de fiets! 'Hallo meiden, lekker weertje hé?' , ... zeg dat wel, na een kleine trip van ongeveer 2 km stond het zweet ons al op het voorhoofd. Maar, alles beter dan door de sneeuw te hoeven rijden, alé glijden eigenlijk. 

'Goeiemorgen juffrouw Silke!' ' Goeiemorgen juffrouw Celine ' !  Na hun ochtendgroet kwam er al snel... 'ga je een foto maken?' Mag ik van jou een foto maken? Zie bewijsmateriaal, hoe kinderen zich vermaken, moest ik kunnen bezorgde ik ze allen een gepersonaliseerd fotoalbum. Het was wonderlijk hoe deze kinderen het FANTASTISCH vonden als je een foto van ze nam.Enkele prachtige plaatjes van guitige snoetjes werden alweer geklasseerd voor later. 

Silke Vandaag stelde ik ook voor om zelf al enkele activiteitjes te doen deze week. 'Ow geweeeldig!' klonk het uit de mond van Juf Orpha. Met als resultaat dat ik deze week zorg voor het klassengesprek over 'Hoe wonen wij?' en voor de poppenkast 'De grote schoonmaak!' Mijn gevoel van enthousiasme begon al te borrelen, ... in mijn hoofd raasde al enkele ideeën die ik graag wou uitwerken. Ik zal de kinderen eens wat laten zien, ik zal ze eens proberen de tijd van hun leven te geven; niet dat dat ik denk dat ze dat nu niet hebben.

 Celine : Ook ik mag eindelijk activiteitjes geven. Zo zal ik op woensdag een algemene les geven rond : ' je mag niet aan de deur staan als de school uit is maar je zit op je stoel tot de juf je roept dat je bent 'opgehaal' ' ... Ja , ja dat wordt een karwei. En op Donderdag, Jaaaa Jaaa... Poppenkast! Hip Hoi!

Silke Deze ochtend herhaalde ik ook met een 'zorgen-kleuter' de klanken. Het was even confronterend, hoe moeilijk het is om een kind dat problemen heeft met zich te concentreren en per seconde veel meer prikkels als mij had opgenomen, individueel te helpen in een hoekje van de klas, terwijl de andere kinderen luisteren naar een versje van de juf. Kleuterleidsters, u mag zich gelukkig prijzen met de zorginitiatieven en zorglokalen tot uwer beschikking. 

Nog snel even een gesprekje meepikken met de stagebegeleidster die me vertelde: 'Ik dacht wij als scholen al niks hadden, maar dan kom je in het binnenland en die hebben NOG minder.' slik... Ik durfde allicht niet meer uitbundig te vertellen over wat wij allemaal hebben. Nogmaals, dit is onbeschrijfelijk! 

Celine :Ik had vandaag een fantastisch gevoel. Na lang observeren en na vaak ingerijpen als ik zag dat het echt niet meer ging... neemt Juffrouw Marianne ook mijn manier over. Zo haalde ze vandaag spontaan mijn geluidsmeter uit de kast ( ZALIG ) en ze zet de kinderen nu ook gewoon in de hoek! Mijn dag kon niet meer stuk dat was een feit. Met verdere goeie moed en vol energie nam ik nog verder deel aan deze stagedag!

Na alweer een leuke, educatieve, confronterende, ... schooldag stelden we onze gps op huiswaarts. Nog even stoppen bij de supermarkt voor bakova's. Of zoals wij ze kennen: 'Bananen'. Alhoewel ze er niet echt uitzien zoals wij ze gewoon zijn in de supermarkt. 'Bruin plekje op mijn banaan?' 'Die wil ik niet meer hebben hoor!' Mooi niet hier in Suriname, ze doen hier duidelijk een wedstrijdje wie de bruinste Bakova kan verkopen, wint! Vandaag hebben we dan maar braaf voor de groene gekozen. 

Eens thuisgekomen was het tijd voor een kleine hap. Gezellig met z'n vieren rond onze net gepaste tafel, 4 borden met bestek en een glas. Brood en beleg dat wordt beter op het aanrecht geplaatst. Maar gezelligheid is optimaal hoor, we kunnen elkaar zo een beetje opwarmen hé, want dat is hier wel echt nodig, .. uhum! 

Na enkele skype-sessies, wat schoolwerk, wat relaxen, was het tijd om weer wat leven in de brouwerij te brengen. Laten we gaan shoppen! Begrijp mij niet verkeerd, shoppen is hier niet zoals een hele middag slenteren over de Meir in Antwerpen en elke winkel stuk voor stuk binnen gaan. Néé, vandaag deden we een shop à la nostalgie: 'Jack and Jones, Only, Levi's, ... en dat was het zowat als gekende winkels.' Buit van de dag? één marcelleke en een blitse Surinaamse zonnebril voor Silke en nog steeds een volle portemonnee voor Celine. Als afsluiter van dit nostalgisch moment kozen we voor een Mc Flurry! Deze met de overheerlijke smaak, praliné en caramel. 'Hmmm...' Overheerlijk!

Drup, drup, drup, ... alweer een stortbui ditmaal op een bedje van heel veel zonneschijn. Al snel kwam er dan ook een immense regenboog te verschijn. 

Even schuilen en dan naar onze stek in de Dr. Sophie Redmondstraat, waar onze kookpotten al ongeduldig stonden te wachten in de keukenkast. Vandaag op het menu? Kousenbandjes (lees: lange, hele lange bonen), met een gestoofd ajuintje en wat suiker, purreepetatjes en kippen nuggets (in de pan). Jammie, jammie, jammie! 
Ook vandaag volgde er natuurlijk weer een afwasje, onze kleine dierenvijandjes mogen de kans niet krijgen om hun leger te waarschuwen voor enkele restjes! 

's Avonds speelde we nog een Chiro-spelletje: 'Ik ben een banaan!' Weeral is gebleken dat Silke geen hoogvlieger ben in dit spel. Natuurlijk als je Piet Piraat als personage krijgt en je steeds blijft hangen bij een man uit een serie, dan geraak je natuurlijk niet verder. Achja, Silke was dan toch voor heel even een echte BV.

Graag wensen we jullie bij deze dan ook .... een SUPER FANTASTISCHE WOENSDAG! 

Liefs, 
S I L K E & C E L I N E 

Vergeet niet: 
'Het leven van een mens, is wat zijn gedachten er van maken!'