Dag 21

Aloha Friday, dag 21 hier in ons Surinaams bestaan. Een dag om alweer vanalles over te vertellen, een dag alweer vol avontuur. 

Deze ochtend ging de wekker net iets te vroeg af, na ons feestje van gisteren, hadden we het toch net iets moeilijker om vroeger uit de veren te komen. Zot eigenlijk, want we lagen er wel in om 23uur. Duidelijk dat we de "Surinaamse slaapmodus" al ontdekt hebben. 

Na alweer een fietstocht, deze keer op ons vrijdagstempo, kwamen we aan in ons stageschooltje. Al snel had ik het gevoel dat er iets niet klopte, ouders stonden buiten, de juffen liepen haastig rond. Ja hoor, ons gevoel was juist... ons klaslokaaltje stond helemaal, maar dan ook helemaal overhoop. De werkmannen hadden er niet beter op gevonden om alles, niet dat dit veel was, ondersteboven te halen. 'Wil je dat we werken aan een miniscuul boekenrekje, dan moet je dit er maar bijnemen!'. Dit natuurlijk met alle gevolgen van dien, 'We moeten de kinderen wegsturen, naar huis...' Dit voor hun eigen veiligheid, in het ene klaslokaal was zelf het plafond naar beneden gehaald... Onbeschrijfelijk dus! 'Zo, dan maak je dit ook eens mee hé!' zei de hoofdleidster met een bibberend stemmetje ons toe. Als jullie trouwens het echte verhaal willen horen, de school kan zelf amper de werken bekostigen, misschien net daarom dat ze zo traag werken? Ons hartje was alweer gebroken en beide voeten stonden alweer vast op de grond... Alweer spookte er door ons hoofd. 'HIER MOET AAN GEWERKT WORDEN!' 

De hoofdleidster vond het uiteindelijk beter dat we naar huis keerde, ... met pijn in ons hart, namen we dan ook afscheid van onze vriendjes. Enkele waren al opgehaald, andere hadden nog uren wachttijd nodig voor aleer hun meestal niet-werkende ouders zin hadden om hun kind af te halen, ja ook dit is Suriname. Slik! 
Op weg naar huis, kregen we beiden 'ons klopke' om het zo te zeggen. Kortom het leek alsof we de wereld hadden verzet.

Na een hapje te eten, keerde we dan ook snel ons bedje in... 

Na een rustige middag stond er weer wat nieuws op onze tijdsschema. Lekker gaan eten in 't Vat. Nee, niet in één of ander biervat, al zou dat wel een leuke inkleding zijn. Maar in 't Vat een van de blankenrestaurants hier in Paramaribo. Op Silke's bord? Een lekkere carbonade van Varkensrib met champignonsaus, koolslaatje en patat (lees: frietjes) Voor Celine : rundssaté met patat ( frietjes ) en koude groentjes, eindelijk runds! Njammie 

What's next? Uitstapje naar de Surinaamse cinema! 'Wil je nog snel mijn band eens oppompen, Silke?' vroeg Celine mij. Ja, wadde den band had daar duidelijk anders over beslist, sjoepap verloren... band helemaal plattekes. Maar ey, geen lip tot op de grond voor ons ze... Positief door het leven! Oplossing? Te voet naar de Zus en Zo! Resultaat? Een hele avond plezier, met gratis aangeboden Rum en Cocktails. We konden er zelf genieten van een achtergrondmuziekje... Kortom, dit was alweer een gezellige avond hier in onze nieuwe thuishaven. Thanks SU, we love you! 

Nog snel een fietstochtje met 3 fietsen en 4 personen naar huis. Maar we zijn voorzichtig geweest, ... ! 

Vandaag start voor jullie het weekend, geniet van elk moment, want zo beleef je de tijd van je leven! 
Dikke kussen, 

Liefs, 

wij