Dag 22

Als dit de moment niet is om te beginnen aan verslag nummer 22. Vandaag 8 februari 2014, alweer een dag vol avontuur in Paramaribo. 

Opstaan met het geluid van de wrede stemmetjes van mijn flatgenoten 'Hé hier zitten kei veel beesten!' gemengd met het fluitende geluid van onze buurman tijdens zijn wekelijkse, dagelijkse en ja zelf uurlijkse blokfluitsessie's. Hmm, wat is het zalig om hier op te staan. (Toch niet, opstaan zullen we nooit leuk vinden, zelf niet in Suriname.) Ontbijtje naar binnenspelen, cornflakes van .... de doos. 

Wat stond er op het programma? Als eerste onze fietsen in orde laten brengen. Silke had genoeg van haar dagelijkse armsport, tijd voor vernieuwing. We fietsten dan samen opnieuw naar waar we gisteren geëindigd zijn. 'De Zus en Zo!' De kabouters zorgden er wel niet voor dat onze klus geklaard werd. Maar deze keer was het Surinaam. 'Ja jouw buitenband is versleten, tijd voor een nieuwe...' Celine hare sjoepap was verdwenen, die moest dus ook vervangen worden. Geef je me een halfuur tot een uurtje en dan is het gefixt. Say what??? Voor twee binnenbanden te vervangen en enen buitenband. Met niemand achter ons. Dat kan Silke's papa zelf sneller. - Dit zou er door mijn gedachten zijn gegaan als ik mijn nog in België begaf. Nu daarentegen kwam mijn toch wel al een kleine beetje gevorderd Surinaams temperament naar boven en kwam op het idee. 'Hé laten we hier lekker een sapje drinken, tijd zat!' Na een dikke drie kwartier gingen we even de status checken van onze ijzeren paardjes; 'nog een dikke vijf minuutjes'. riep hij ons toe. Dit terwijl onze fietsen gewoonweg nog op dezelfde plaats stonden zoals we ze daar hadden achtergelaten. Haha, welkom in Suriname! Na een lekker sapje en een uurtje kletsen, konden we dan op onze ijzeren vrienden springen en ons naar andere oorden begeven.

Welke oorden? DE CENTRALE MARKT! Dames en heren, de donderdagsmarkt van Sint-Niklaas en ons Sleins boerenmarktje is er NIKS tegen. De overdekte Centrale Markt van Suriname kan u zich best voorstellen als 't Amerikaantje in Belsele, maar dan 20 keer zo groot en niet alleen met pottekes, pannekes, legerspullen, ... maar met ALLES! Gepekelde vis kon je vinden tussen de CD's van Whitney Houston, vraag ons niet naar de link, want die was er volgens ons niet. Haarrekkers, alle soorten fruit, vis, groenten, suiker, mobieltjes van in de jaren stillekes, apothekers, zonnebrillen, petjes, schoenen, nog meer dvd's, Story-bladen van het jaartal 1994, ... alles wat u zich maar in het hoofd kan prenten vond u hier; allemaal door elkaar. Dit gepaard met surinamers die rondlopen om een zakje te verkopen, kleine restaurantjes aan de uithoeken van de markt, ... na enkele bochten kwamen we zelf aan in de slachtafdeling van de centrale markt. Kippenpoten, varkenslijfjes, omgekeerde spartelende schildpadden, ... de bobbeltjes op onze armen kwamen weer te voorschijn en deze keer was het niet van ontroering. U hoort ons hier vertellen over de verschillende producten die hier aanwezig waren, kan u zich ook een geur bij elk product voorstellen, wel gooi deze dan samen in een pot, roer er eens goed in en dit is de geur die verspreid werd over héél de Centrale Markt. Wat hadden we pech dat we geen verstopte neus hadden. (Hallelulja). 

Terwijl Silke waarschijnlijk iets te starend naar een tv'tje aan het kijken was, waar ze salsalessen aan het geven waren, werd ze verstoord door de enkele woorden. 'Wat heb jij een mooie ogen!' Hunkkk? Ja, daar stond hij dan, de man die even dacht dat hij de man van haar leven zou worden. 'Wat is jouw naam?' 'Waauw, zo'n mooie naam!'. Peeut, wrong answer! Mag ik jou mijn nummer geven, ... 'euhm ja OK dan!' Onbeschrijfelijk hé, in België zou je moeite moeten doen om aan de gsm nummer van je vlam te geraken. Hier wordt het gewoon in je handen gestopt. Hallo kroket! 

Na deze drukke, verwonderende, verbazingwekkende activiteit, keerden we terug naar ons huisje. Alweer lachten de weergoden ons toe en zorgde ze er pas voor dat het ging regenen als we op onze oprit aangereden kwamen. Onze vriendschapsband wordt er steeds beter en beter op. Thuis deden we nog enkele niet-al-te-uitputtende activiteitjes, zouden we maar moe van worden. We deden een race'je wie-krijgt-het-snelst-een-zouten-stokje-binnen?. Vervolgens leerde Silke haar flatgenoten ook hoe je het neusorgasme kan produceren. Voor meer info stuurt u haar maar een privé-berichtje! We hadden deze middag zelf het genoegen om via DJ YouTube aan jeugdsentiment te doen, plaatjes werden gedraaid zoals K3, Spring, Sinterklaas, ... kortom een leuke, gezellige namiddag. 

Gromm, gromm, gromm... tijd voor eten. Wat op het menu? Soepvlees met gebakken petatten en tomaatjes. Soepvlees, niet onze vriend. Achja, elke chefkok begaat al eens een flatertje zeker. Een ding is zeker, we hoeven geen vlees meer te bakken voor de komende 3 dagen. Gemakkelijk toch! 

20u? Tijd om naar de cinema te gaan! Whoehoew, de Paramaribo Cinema! Hier keken we alvast naar uit... Welke film kregen we voorgeschoteld in een veel te koude zaal, met boxen die duidelijk de geluidsmeter kapot hadden gespeeld? THE LEGEND OF HERCULES.  Even samenvatten van onze gedrag in de Cinema: 'Wow, moatjen klam aan!' 'Die is nie dood jongen!' 'Wauw, azo ne maf!' , 'aaaaaah!' Haha, dat heb je dan als met vier vrouwen naar deze film gaat kijken. Zalige avond!

Op de terugweg maakten we er echt een nostalgische medley van. Abba tot K3, Bryan Adams tot Mkids, ... ze hoorden deze keer ons van verf aankomen. Met Boelie op kop haalden we snel de eindmeet. Snel nog een kort babbeltje op het terras en dan ons beddeke in. We worden morgenvroeg namelijk vroeg verwacht in ... nooit gedacht dat we dit zouden zeggen, DE KERK! 

Voila, dames en heren jullie zijn alweer klaar om de dag te beginnen! Het is zondag dus, vandaag hoeven jullie lekker niks te doen! GENIET ERVAN!

Liefs en dikke kusjes xxx