Dag 33

Hé vaste lezer, u heeft vandaag het geluk om het verslagje hieronder te lezen van dag 33. 'Boy, het leek alsof het gisteren was dat we elk van onze familie afscheid namen, maar toch zijn we hier al héél wat wijzer geworden en hebben we al heel wat nieuwe dingen bijgeleerd en meegemaakt.'

Vandaag 19 februari 2014, geen jarige, geen party's, geen gerichte plannen op ons schema, ... kortom een WERKDAG net zoals de uwe. Maar natuurlijk zorgde we er samen voor dat deze werkdag zelf een avontuur was.  

Na Silke haar ochtendritueel stond er het volgende voor de deur: de schetsen die ze met haar magic handprinter toverde, nu met de plakaatverf inschilderen. Probeer het thuis ook eens een keertje, neem niet die deluxe laserprinter die er voor zorgt dat je prent er binnen de 2 sec uitvliegt, wat in jouw ogen NOG traag is. Neem de tijd om het zelf te tekenen, schilderen, ... je haalt er zoveel voldoening uit en je weet elk lijntje en klein detail liggen op de prent want JIJ hebt ze gemaakt. 

We geven toe, het werken voor school voelde aan als ontspanning. Natuurlijk stonden de Surinaamse wijzertjes hier niet op Surinaams tempo, maar gaven ze al snel aan dat het etenstijd was. Deze middag konden we nog smullen van onze pizza die we gisteren toch NET niet opkregen. Overheerlijk, twee keer genieten van deze smaken. BINGO!

Na de middag kregen we weer het genoegen om te werken aan onze bachelorproef, 'de theorie' moest er door.  Na enkele uurtjes konden we dan ook fier zeggen: 'Whoehoew, we hebben echt al wat gedaan!' We bokste al een beetje ons thema: 'Gloob en jouw talent!' in elkaar dat we hier gaan uitwerken met onze 24 kleurenvriendjes. Het lijkt voor ons een must om deze kinderen hun eigen talent te laten ontdekken en het als het ware van de daken te schreeuwen, we geven ze hun eigen naam hier in deze toch wel iet of wat speciale samenleving. 

Tijdens het uittypen van onze bruisende ideeën voor onze kleine zoetjes, was er natuurlijk iemand die haar zoetje nog eens wou horen, onze mamas.

Alweer konden we zeggen: 'Het is weer avond, ...' Elke keer opnieuw schrikken we hiervan! Gezellig samen een boterhammetje eten deed onze knorrende maagjes dan snel weer de mond snoeren. 

Tijd voor ene filmpje! Alweer in onze openluchtcinema, deze keer 'playing for the keeps', en of we ons volledig lieten meeslepen door het verhaal. De slotscène die geen kus bezat, ging dan ook voor ons niet door de beugel! Om deze teleurstelling te helen, keken we snel nog de allerlaatste aflevering van FC De Kampioenen. Gelukkig was er hier meer sensatie en jolijt! We konden vredig in slaap vallen nu!

Alweer de voor jullie reeds 33ste GOEIEMORGEN ZONDER ZORGEN!
Schreeuw hem vandaag tegen Jan en Alleman en zorg ervoor dat het kan!

Leuke donderdag! 

liefs, 

Silke en Celine

vergeet niet: 

Als je een kans ziet, neem ze!
Als het je leven verandert? Aanvaard het!
Niemand heeft ooit gezegd dat leven gemakkelijk is, 
Ze beloofden alleen dat het de moeite waard is!