Dag 34

Aloha dag 34, weer een besef dat de tijd hier vliegt.... 

Vandaag 20 februari 2014 was het opnieuw een dag der stagevoorbereidingen en bachelorproefuitvinding. 
. Enkele voorbereidingen schrijven rond het thema 'BOS', ... Originaliteit? Wel, laat ons zeggen met enkele activiteiten als de plopdans aanleren aan onze kleurvriendjes, een bewegingsverhaaltje brengen van wij gaan naar het natuurreservaat, liedje aanleren: 'Op een grote paddenstoel!' (chance dat ze hier in het wild groeien, niet dus!), bloemboeketje knutselen , bloemetje zaaien in thema planten voor Celine... hopen we toch dat we 24 fonkelende oogjes en grote glimlachjes op hun gezicht kan toveren. Onze vingers stonden deze middag dan ook niet stil, want een lesvoorbereiding zou een lesvoorbereiding niet zijn, moest het niet lijken op een toneelstuk dat je lijkt uit te schrijven. 

DRRRR, BAM, BAM, .... Onder ons nederige huisje waren er verbouwingswerken begonnen. Laten we het even schetsen, enkele mannen die beginnen breken met, euhm.. gereedschappen waar we zelf niet eens de naam van weten, maar duidelijk dat ze er niet naast kloppen. Even het profiel van de Surinaamse bouwvakker. 9u00 starten met breken, 10u30 zitpauze, 11u00 opnieuw breken, zelfs het gevoel dat ze misschien door onze bodem zouden zitten, 12u00 letterlijk platte rust, duttende werkmannen, het heeft iets... rond goed 13u00 werken ze door tot 18u00 zotte mannen. Wat me wel opviel was, miraculeus genoeg, in tegenstelling tot alle mannelijk schoon op straat hier in Paramaribo, hoor je hier geen gefluit, maar eerder een 'Goeiemiddag, dames!'. Vreemde gewoontes hier ze... haha! 

In de voormiddag gingen Lisa en Silke ook op zoek naar een lamineercentrum in de stad, ... joepie weer op onze beste vriend scheuren door de best aangelegen wegen hier in Paramaribo, al zou je eerder denken dat je op het mountainbikepad zit dat eerder afgekeurd lijkt. 'De volgende rechts hé? Hier dus!', 'Ja hoor!' terwijl we beiden met veel stijl de volgende links namen en natuuuuuurlijk het centrum niet vonden. Wat links rijden niet doen met je denkvermogen, zelf links en rechts wordt moeilijk. Of had Silke hier nu al moeite mee?! Na een paar omweggetjes konden we dan toch zeggen: 'Bestemming bereikt!' Oef, nu lamineren... Gelukkig kregen we hulp van de liefste winkelbediende die er bestaat, snijden, knippen, lamineren, nog meer snijden, ... Met een piepend stemmetje fluisterde ze onszelf toe dat ze wel een studentenkorting kon fixen. Als ze tenminste loog over de uren, ... ! Horen we dat nu goed? WAUW! Onze dag kon niet meer stuk, ... 

Alweer op die stalen vriend, in een goede 32 graden, zonder wind deze keer, sleepten we onszelf vooruit over de straten, .. 'ppfft, zo hieeeeet!' waren dan ook de slagzinnen die we gebruikten tijdens deze weg. Thuis zochten we snel naar de helende medicijnen, water en frisse lucht op ons terrasje.... net op tijd! 

GROMMMMM, ja hoor, zoals u al kan raden, etenstijd! Deze keer? Spaghetti à la Eline en Boelie, ... hmm jammie! 
Met volle maagjes vertoefden we nog even gezellig op ons terrasje, enkele filmpjes, verhaaltjes, ... en .... GEEEEUW! Tijd om te slapen... 



een GOEIEMORGEN, ZONDER ZORGEN voor iedereen! 

groetjes

vergeet niet: 

De beste herinneringen komen uit de zotste ideeën!