Dag 37

'Het is zondag dus hoeven we vandaag toch niets te doen?!', 'We kunnen lekker .... SLAPEN tot de noen!' Ja hoor, omdat we nog wel wat uurtjes slaap in moesten halen, sliepen we tot 10u00, met toch wel enkele zweetdruppeltjes op ons voorhoofd, takelden we ons na een 'zalig' nachtje uit ons bed.

We zouden weer een heel verslag kunnen vullen met wat we vandaag deden: tekenen, schilderen, tekenen, voorbereiden, eten, ... nog meer tekenen en schilderen. Maar voor jullie is dit al reeds gekende kost. 

Hieronder vind U reeds meegemaakt 'Wist u datjes' van ons hier in Suriname. Graag delen we ze met jullie mee, zodat jullie er ook meer uit kunnen leren of ervaren. 

Wist u dat? In Paramaribo 40 000 mensen 'wonen', niet wonen zoals ons, maar een deel woont in de meeste befaamde villa's die er bestaan, net zoals in de Amerikaanse films, een deel woont in huizen op neuten, wat je bij ons een loft zou noemen, nog een deeltje woont in houten krotten, waar je kippevel van krijgt als je er passeert en een ander leeft, ligt, slaapt, ... op straat. 40 000 mensen 'wonen' hier in Paramaribo en alle 40 000 wuiven je graag toe als je passeert, het liefst met een lach en een fluitend geluidje. Zot toch?

Wist u dat? In Paramaribo kinderen naar 'school' kunnen vanaf 1 jaar? Eerst heb je de kinderdagverblijf/peuterschool dit tot 4 jaar en vervolgens doorloopt het kind een schoolrijpheidstest en mag het naar de kleuterschool voor twee jaar. Schooltjes zijn hier met hopen, allemaal zijn ze stuk voor stuk ZELFSTANDIG opgebouwd, ze hebben leerkrachten die slechts 200 euro per maand verdienen of minder, ze hebben materiaal als met water-verlengde verfbussen, gekleurd papier waar de restjes allemaal van bijgehouden worden, speelgoed (dat bij ons al lang in de zou vuilbak liggen), lijmstift die tot de laatste druppel wordt leeg geperst, ... Het klaslokaal bevat een boekenrek van 11 euro, dat niet betaald kon worden door de school, een wasbak die afbrokkelt, maar hey er komt nog stromend water door, tafels met nieuwe bladen op, waar absoluut niet op geschilderd, getekend, ... mag worden. (én dit in een kleuterklas!), ... Dit is onderwijs in Suriname. Dit is het onderwijs waar elke dag de juffen in terecht komen, maar boy, wat hebben ze plezier, elke morgen, 'GOEIEMORGEN, LIEVE KINDEREN, LATEN WE ER IN VLIEGEN!' Prachtig toch?

Wist u dat? In Paramaribo 10 verschillende culturen bij elkaar leven? Van Javanen tot Chinezen, van Afrikanen tot Hindoestanen, van Creolen tot Marrons, ... stuk voor stuk leven ze niet alleen naast elkaar maar met elkaar. Kerken vind je hier naast de synagogen, tempels bevinden zich op de bovenverdieping van moskee's. Zwarte met spleetoogjes, Chinezen met een bruin kleurtje, ... misschien voor ons een kakafonie, maar hier een HARMONIE. Wist u dat, wanneer we vertelde dat er bij ons in België discriminatie voorkomt, hun mond gesnoerd werd en ze niet wisten hoe te reageren na enkele voorbeelden? 'Waarom doen jullie toch zo?' 'Mensen zijn toch mensen, ...?' 'Iedereen is VLEES én BLOED!' Verdraagzaamheid leidt tot verbondenheid en samenhorigheid. Kunnen we wat van leren, niet? 

Wist u dat? Vele Surinamers trekken voor betere oorden naar Nederland/België? Wist u dan ook dat de meeste terugkeren na enkele jaren met redenen zoals: 'Al die drukte, stress, afstandelijkheid, ...' 'Ik kan niet tegen de kille sfeer, letterlijk en figuurlijk?' De zon schijnt hier iedere dag niet alleen in de lucht, maar in ieders Surinaams hart. Misschien kunnen we in België ook de zon in ons hart laten? Rene Schuurmans heeft het al eens geprobeerd met ons, maar probeer het nu maar eens zelf! 

Wist u dat? Dat we dit alles Aaan JULLIE hebben te danken!