Dag 42

Hello vroege vogels onder jullie, vandaag iets later dan normaal... tijd voor dag numero 42. Natuurlijk voor jullie allen al weer een stevige boterham voor tijdens het ontbijt... zijn jullie er klaar voor, hier gaan we!

Trrrrinng, 06.30u de wekker, 'hmmm' ... 

Tijdens onze rit op de Surinaamse N70 merkten we toch het ochtendhumeur van elkaar op. STOOOP, Chinese supermarkt, we hebben nog iets nodig voor in onze klas. Handig hé, de supermarkten gaan hier al open van 07.00u en sluiten pas om 22.00u. Voor iedereen toegankelijk dus! We kochten deze keer wasdraad en wasknijpers, niet voor onze was aan te hangen, maar voor onze klas nog ietsje meer sfeer en gezelligheid toe te brengen, aan deze wasdraad konden de tekeningen die door de kinderen gemaakt werden. En of ze fier waren als ze hun kunstwerkjes konden zien hangen! 

Vandaag stond Silke ook even serieus met mijn mond vol tanden. Juf Olivia kwam haar even roepen, ze had haar nodig. 'Wilt u mij dit eens uitleggen?' Ze gaf haar de enige echte gevoelensdoos in mijn handen. Voor verduidelijking dit is een doos vol materiaal hoe je kan omgaan met de kinderen. Al snel hield Silke voor haar een mini workshop en legde haar mijn handen en voeten, want dit is echt nodig, uit wat ze er allemaal mee kan doen in de klassen, ... onvoorstelbaar toch? stagaire Silke Fierens die een workshop geeft aan juffrouw Olivia? Natuurlijk deed ze het met plezier voor haar, wat we samen doen, doen we beter! 

'Juffrouw Or, wil je een foto maken van mij en juf Silke dan zet ik die op mijn profiel!' vroeg mijn mentor. Alweer kreeg ik een aangenaam gevoel vanbinnen, zalig toch? Samen op de foto met je mentor... en ook Juffrouw Celine mocht erbij. Hoera! Weg kloof tussen beide partijen, laten we gewoon lekker vrienden worden. 

'Tot maandag lieve kinderen!' na alweer een zalig stagedagje en helaas al de laatste dag van week één, was het tijd om naar huis toe te gaan. In de hitte baande we alweer onze weg op onze toch wel op den duur, hele platte bandjes. 'BANDENCENTRALE!' stopppp, 'Zou u even onze banden willen bijpompen?' 'Jazeker!' Snel met de compresseur en het zaakje was gefixt, gratis en voor niks! Olé pistolé. 

Na het middageten en een anti-zweetdruppeldouche keerden we terug het stad in, deze keer niet om te gaan shoppen, maar om inkopen te doen voor onze stage. Graag gebruiken we gericht materiaal, waar de juffen later ook iets aan hebben. Aan de kassa werd onze liefdadigheid dan ook beloond met een kleine korting en zelf een afspraak om een gratis levering te doen als we nog meer materiaal willen doneren aan het schooltje. 'Jullie doen een goed werk, proficiat!' Toch leuk als je zo aanvaardt wordt!

's Avonds hadden we alweer een date met .... jooooongens! Deze keer was het de leerkracht van het vierde leerjaar waar onze twee andere kotgenoten stage liepen. Ja u leest het goed, een collega daar brengen wij de avond mee door, moet kunnen toch? Hij had ook nog enkele vrienden meegebracht, de ene was zelf agent en kon ons verzekeren dat we veilig zijn, want hij had zijn dienstwapen op zak. Het was ook een FANTASTISCHE AVOND! Hieronder volgen de stapjes:
1. Eten, eten, eten, eten, .... eten in het Surinaamse Chinese restaurant. Je wandelt binnen en wordt meteen overvallen door het gevoel, dit is hier veeeeeeel sjieker dan wat mijnen bruinen kan trekken. Je hebt persoonlijke obers, die eten met hopen komen brengen, dat tevens OVERHEERLIJK is! Maar als je uiteindelijk de rekening krijgt, val je achterover van ... nee niet van de dure rekeningen maar van hoe SPOTGOEDKOOP het wel is. Deze keer wordt je overvallen door gelukzaligheid, iedereen houdt zo van Suriname hoor!
2. Als tweede activiteit consumeerde we een 'lekker' Parbobiertje in een bar waar je uitzicht hebt op de Paramaribo-brug en rivier. Een onbeschrijfelijk zalig gevoel. 
3. Om helemaal uit ons dak te gaan begaven we ons naar de SALSA-avond. Waar we elk persoonlijk les kregen van salsadansers, de hits, de shakes, de stapjes, het 'gevoel voor dansen' dat bij mij in het begin duidelijk ontbrak, ... haha en het ZWEET dat volgens mij al bij liters mag gerekend worden, moet je erbij nemen. Maar om heel eerlijk te zijn, het was ZALIG! 
4. Als laatste stop, een ghetto-feestje. Dit moesten we volgens onze nieuwe vrienden echt gezien hebben. Eens binnengekomen werden we niet overladen van een zweetgeur, maar deze keer van een mixje (geen mensen) maar geuren van weet, ... alles door elkaar! Gelukkig was er wel muziek die ervoor zorgde dat we niet als weedplantjes aan de muur bleven staan.