dag 44

Olé pistolé, alweer een dag voorbij gevlogen hier in PARA PARA PARA PARA MARIBOOOOOO! Tijd voor het dagverslag van dagje nummer 44.

Onze nachtrust werd halsoverkop verstoord door enig geklop aan de deuren, gestommel in de living en gelach in één van onze kamers. Met een piepend oogje gin Silke even kijken... Aangezien Celine met haar oordoppen insliep was ze voor geen meter wakker te krijgen. Er waren deze nacht geen twee dames van het thuisfront beland hier in Suriname maar drie. Eentje onder ons vier werd aangenaam verrast toen ze al slapend de deur opende en zag dat haar mama voor haar neusje stond. Lisa's mama is op bezoek!

Na even een nachtelijke babbel, was het toch ECHT wel tijd om die velletjes over mijn ogen te sluiten. Morgenvroeg is de wekker namelijk om 06.30u, we trokken er op uit en deze keer naar het binnenland, puuuur natuuuur! 

Daar had je hem al.. TRIINNNGGG! Snel klaarmaken en wachten op de tweede lading melkflessen. We zijn nu niet meer met vier, maar met zeven. Even aanpassen! Gelukkig waar onze kleurenmannen voorbereid op alles en kon iedereen mee naar het binnenland. Weg waren wij... zo'n goeie 200 km het land in. Samen met drie gekleurde mannen op naar het avontuur. We kunnen jullie nu al verklappen een avontuur, dat was het wel. Deze keer geen platte band bij het vertrek, alles tip top in orde. Zelf airco in de wagen, wauw, luxe. Misses Sunshine was er deze keer ook bij! Ze had een hele goede bui, dat beloofde veel goeds. 

Hobbelen, bobbelen, ... 'Hoe snel mag je hier rijden?' 'Ow, een 80 km per uur, maar wij rijden sneller, want anders ben je er zo laat..., we weten de flitspalen staan, dus geen paniek!' antwoordde onze Surinaamse vriend. Ja, u hoort het goed, sommige dingen zijn hier NET hetzelfde als in België. Tijdens deze weg raakten we vooral versteld van al het groen dat we zagen, ... na een 6.5 weken te vertoeven in een stad waar je het groen enkel kan vinden in de uitlaatgassen van de auto's, was dit om het in in één woord te beschrijven: 'WAAAUW', voor ons. Bomen, slingerplanten, bomen, struiken, .... en elektriciteitspalen. Het gebied waar wij naar toe reden was een stuwmeer, dat zorgde voor elektriciteit in de stad. Vroeger had je op de desbetreffende plaats een mooi, groot dorp, maar deze bewoners kregen te horen, 'Hey, jullie moeten verhuizen, we gaan hier een stuwmeer aanleggen!' Nu vind je nog steeds restanten van het dorp terug, dit wel een goeie 30 meter onder water. De woudreuzen steken met hun topjes uit het water, waardoor het net zoals in de vele pirates of the caribbean films te zien is, een mysterieus, maar machtig sfeertje te weeg brengt. Let wel goed op, varen is hier een kunst, want voor je het weet ben je een saté'tje. 

U kan het vast en zeker al raden, deze dag, was echt een ONTSPANNINGSDAG. Onze bestemming: STONE-EILAND. Wat zonnestralen en natuur niet allemaal kan veroorzaken. Even wat zwemmen tussen de garnalen, een beetje zonnen, beetje eten van overheerlijke Surinaamse bereidsels, nog een beetje zwemmen, ... snel was het één uur en tijd om met het 'bootje' te varen. Winderig briesje, water, ... hmm we kunnen het gevoel haast niet beschrijven, stel je het gewoon voor en je voelt het zelf. Aanmeren bij verschillende 'onbewoonde eilandjes', waar we dan ook met onze billen bloot melk uit een kokosnoot dronken! Haha, je was er haast ingetrapt hé? Op het onbewoond eiland maakte we een rondje, zagen vervellen duizendpoten liggen, tientallen salamanders raasden ons voorbij, vogels, klei-grond, marmeren stenen, ... en zelf op een van de eilandjes zagen we plaatselijke bevolking goud zoeken. Je hebt geen National Geographic nodig, hier zag je de traditionele golddiggers. Helaas geen foto's, het was hun 'geheim' en we werden gevraagd het stil te houden. 

Tijd om terug te keren, tussen onze saté-stokjes. Dames en heren, we geven eerlijk toe op een bepaald moment tijdens de trip, dacht we bij onszelf 'Ja, hier eindigt mijn leven, op een saté-stokje, maar ik zal er voor zorgen dat ik verdomd hard gepeperd zal zijn!' Gelukkig konden we rekenen op onze colaman (stuurman), die er mits enkele stevige botsingen er voor zorgden dat we weer aan de oever meerde. Missie volbracht! Heel wat panorama's staan alweer in mijn geheugen gegrift voor altijd, bedankt Suriname. 

18.00u, laten we aan de terugrit beginnen, terug door de hobbelende wegjes... deze keer met velletjes over onze ogen. Blijkbaar toch nog een beetje slaap in te halen. Net voor Paramaribo-city en aan onze stageschool, bracht onze Surinaamse vriend ons even naar de Ghetto. Dit moet je ook gezien hebben, ... tientallen jongeren van alle leeftijdscategoriën speelden, leefden, voetbalden met zelfgemaakte goaltjes, ... op straat. GAS-boetes, die zie je hier niet verschijnen hoor. Straat is van iedereen en iedereen is van straat. Machtig om te zien! 

THUIS! Ons bedje maakte al een lichte kreet naar ons, maar we moesten haar toch nog even teleurstellen, want er wachtte nog een klein beetje knutselwerk op ons voor onze kleurenvriendjes, ... ons atelier opende al snel haar deuren en HOP, de werkhanden schoten alweer in actie. Klein uurtje gepasseerd, tijd voor een douche en ... 

Zzzzzzzzzzzzzzz! 
Ahja, vandaag maakten weduidelijk komaf met onze attitude als MELKFLES, vanaf nu is het CHOCOMELK!!!! 

voor jullie allen, ... 

GOEIEMORGEN ZONDER ZORGEN! 
alweer maandag, geen baaldag, ... maar voor sommige onder jullie VAKANTIE! GENIET!
Voor andere werkdag, geniet ook! 

voor je het weet is het alweer vrijdag, ... 

Liefs