Dag 46

Tijd voor weer wat goed-in-de-oren klinkende woorden die we speciaal voor jullie uit onze vingers laten vloeien. Klaar voor verslag nummer 46? Hier gaan we!
 De heerlijke ochtend-zin 'Goeiemorgen Jufrouw  deed ons ochtendhumeur dan ook vliegensvlug verdwijnen. Voor u lijkt het misschien wel al van 'Jaja, elke morgen hetzelfde liedje!'. Voor ons kan je het vertalen als elke ochtend hetzelfde zinnetje met zoveel betekenis en waarde, dat het zelfs elke ochtend uniek lijkt. Heerlijk! 

Meneertje Gloob kon ook niet meer wachten om uit zijn reiskoffer/reisbedje te tuimelen en de kinderen weer mee te nemen op een avonturenreis doorheen de talenteneilanden. Vandaag stond er heel wat 'vernieuwing' op het schema. Als eerste reisden we naar FIJN-eiland, waar de kinderen voor de eerste keer met boetseerklei mochten spelen, een groepsKUNSTwerk mochten maken met vingerverf en maakten ze met mini-propjes om een getekend hand vol te kleven. Kortom het was niet alleen letterlijk FIJN, maar zeker ook figuurlijk FIJN! Tijdens de tocht door wereldeiland toverde ik de klas der tafelen en stoelen om tot een gezellige kring. Met kleine helpende handen, hadden we snel een kringetje gebouwd. Met mijn 26 kleurenvriendjes en meneer Gloob verkende we samen zijn hele reiskoffer, welke voorwerpen er waren en vooral bij welk eiland ze hoorden. Als laatste had meneer Gloob ook nog een verrassing mee voor de kinderen. Hun eigen persoonlijke foto die elke dag op het bijhorende eiland wordt geplaatst. Hoe 'hard' de kinderen bij ons in het Westen gewend zijn om foto's van zichzelf te zien, zo hard waren deze kinderen blij om hun eigen gezicht op een klein pasfoto'tje te bezichten, alsof ze een schilderij van Picasso voor hun neusje kregen. (SLIK!) 

NA de pauze gooiden juffrouw Celine en juffrouw Silke alle remmen los. Geen krampachtige bewegingslesjes meer in het petieterige klaslokaaltje van ons... Nee, we gingen met onze kleuters, voor hun waarschijnlijk voor het eerst, op UITSTAP en deze wonderlijke tocht ging niet naar het Piranteneiland of het Gravensteen... Nee, wij gingen naar het voetbalplein dat naast de school gelegen was. Spelletjestijd, zakdoekje leggen, tik-tak-boem, blinde Boedda, ... en ga maar door! Het gevoel dat ik de kinderen toen gegeven heb, was aan hun glimlachjes en enthousiasme te zien duidelijk FANTA FANTA FANTA, fantastisch fantastisch, fantastisch. Ikzelf werd er natuurlijk ook helemaal vrolijk van, net zoals mijn twee juffrouwen die duidelijk de smaak te pakken hadden en niet te stoppen waren tijdens de kringspelletjes. Hééééérlijk! We keerden als het Surinaamse kinderkoor terug, de kinderen zongen zo enthousiast dat zelfs alle werkmannen even het werk neer legden. Of doen ze dat hier ook zonder muziek? Nee hoor, iedereen had ons duidelijk gezien en gehoord. Als beloning van de dag krijgen mijn 26 kapoenen dan ook nog als verrassing een 20-tal minuutjes tijd om in de hoekjes te spelen. Ik had ze geen groter geschenk kunnen geven. Blij en tevreden groette ik de kinderen en mijn beide juffen en keerde met een zalig gevoel huiswaarts. 


Natuurlijk stond er vandaag ook nog het meest voorkomende woordje van de week op ons dagprogramma: 'VOORBEREIDEN'. Vandaag toverde we WC-rolletjes om tot een educatief logispel, tekenden we nog enkele prenten die ter visuele ondersteuning waren voor ons liedje, ... kortom alweer een productieve dag. Of toch tot onze beste vriend Tavarel 'even' kwam opdagen. Het woordje even mag je vervangen door een twee uur durend gesprek, over Suriname, België, politiek, je kan best zeggen dat we ons bevonden in de talkshow van Oprah. Alleen hebben we er deze keer ECHT van genoten. 

Al snel stonden onze wijzers op de klok op een laat uurtje en was het tijd voor nog een kleine hap en vervolgens een grote tuk! 

Tijd voor dromenland! 

Slaapzacht... 

en voor jullie eeeeeeeeeeeeeen..... 

GOEIEMORGEN ZONDER ZORGEN!
maak er alweer een leuke woensdag van. 

Liefs