Dag 51

U heeft weer het geluk om op deze pagina terecht te komen en een 'verslagje' te lezen, ambachtelijk gemaakt, door Silke Fierens en Celine de wever, met als onderwerp: DAG 51 in PARAMARIBO.

Zondag, uitslapeeeeen... OF TOCH NIET! 04.40u Triingggg. Genieten, hadden jullie toch gezegd hé? Wel bij deze, was dit het geval. 

05.00u, alweer onze 3 vrienden arriveerden en beloofden dat vroeg opstaan het waard was.. 

U heeft uw bestemming bereikt, na een elle-lange weg op de enigste autoweg van Suriname, met achtergrondmuziek die de stijl had van Surinaamse rap (lees: Laat me mijn hotdog leggen in je coolcat, ...) en een hobbelend parcours door de jungle, waar we zelf de aapjes te zien kregen. Kwamen we aan in het Dan Tan Bai-eiland. Alweer een gezellig oord, met hutjes, water, natuur en vooral waterversnellingen. De zon was alvast ook een kijkje komen nemen en had haar 32°C vriendjes al snel meegenomen. De prachtige dag kan beginnen. Als eerste hangen we onze nieuwe aanwinst de hangmat op, Lisa en Silke testten meteen de eigenschap 'voor twee personen!' GOEDGEKEURD! Silke kreeg je er alleszins niet meer uit. Onze reisgenoten hadden al wat honger en vulden hun maagjes dan al direct al met een hele warme maaltijd.

'Gaan we zonnen?' vroegen onze mannen. Grappig toch? Een kleurenvriend die dit vraagt? Ik wil graag nog wat bruiner worden! Met ons allen kropen we dan over enkele rotsblokken, natuurlijk met hulp van onze gentlemen en zo kwamen we uiteindelijk op een klein eilandje, een onbewoond en konden we een aflevering van 'de zonnekloppers' starten. Tijdens de aflevering probeerden we onze kleurvrienden enig dialect aan te brengen. We moeten zeggen, het 'Niekaarks' ging er vlot in. 'Huge bumen!' , 'Goie kluut!' , ... met veel geschater en gelach van beide partijen hadden we al snel een uurtje gevuld. Opeens verscheen er een man met een gevangen piranha, een echte! Teleurgesteld waren we wel na het zien, in de tekenfilms lijkt alles toch zo spectaculairder? Geen tandjes te zien! Ook kwamen we een vrouw tegen die voor onze neus een vis-fileer spektakel gaf, indrukwekkend! 

Na wat uurtjes zonnen, zwemmen, lekker eten, lekker hangmatten, ... was het half twee, tijd om te gaan varen. Jippie! Bestemming? Nog een grotere versnelling! Spannend, dat was het wel en ik heb het niet alleen over de versnelling, maar tevens ook over de boottocht, met nijpende billetjes zat ik daar op een bootje, op een rivier waar wij normaal de stevigste raft-boten voor zouden gebruiken. Maar met het volste vertrouwen in onze BOTAMI (stuurman), geraakte we er zonder ongevallen, tenzij in iemand zijn broekje! Daar was ze dan, de grootste stroomversnelling van Dan Tan Bai. Snel kropen we alweer elegant op de rotsen en toverden we deze tot natuurlijk wellnesscentrum, met brubbelbad en tot een perfecte locatie voor een fotoshoot. We hadden zelfs medereizigers, kleine krabben, visjes, wormpjes, schorpioenen, ... hoe meer zielen, hoe meer vreugde! Onze één-uurdurende sessie in dit resort zat er dan ook wel snel op. 

Terugvaren naar ons hutje ging tegen de stroom in, gelukkig lagen de peddels opzij en konden we rekenen op mister Yahama. Wat doe je als je aanspoelt? Alweer een hapje eten, veel vind je niet? Wel Surinamers eten nog vijf keer zoveel! We leerden tijdens het eten, dat 'dikke' vrouwen hier het aantrekkelijkst zijn, bij overspel de vrouw altijd in fout is, ... en nog vele andere elementen van de Surinaamse denkcultuur. Gezellig kon je het wel noemen.

16.00u, tijd om naar huis te keren! Deze keer kozen wij de muziek in de auto, deze viel niet echt in de smaak van onze Surinaamse vriendjes! 'Enkel house hé!' waren hun opmerkingen, ... STOPPP! Een slang, whaa, op de rijbaan. Safety first! Vanachter het raampje gaf Silke de slang een mini-blik. Nog wat verder op onze weg, reden we niet over een brugje, maar dacht onze chauffeur even dat hij in een vliegtuigje zat, i.p.v. in een auto. Gelukkig stonden we snel terug met onze wieltjes op de grond! STOOPPP, wat nu weer? Een bosbrand aan je linkerzijde, ja wadde, op tv lijkt het altijd zo veraf, maar nu... stond je er gewoon met eigen wipneusje voor. Zot! 'Alles onder controle!' gaf onze Surinamer aan. Zonder boe of ba reden we dan maar gewoon richting de stad. Snel één van onze kameraden droppen in de ghetto, waar we weer wat ogen meer opentrokken. Daarna keren naar de Dr. Sophieredmondstraat en ... 

EINDELIJK THUIS! 
Veel zat er niet meer in om te doen, enkele foto's bewerken en posten zodat jullie allemaal bewijsmateriaal hebben voor mijn feiten hierboven en dan ... BEDJE in!

Slaapzacht lieve vrienden, 

voor jullie natuurlijk .... 

DIE GOEIEMORGEN ZONDER ZORGEN!
het is maandag en deze keer mag vrijdag nog LANG wegblijven 

vergeet niet: 
Het leukste aan je leven is, wanneer je dingen toch doet, als andere verteld hebben dat je het niet zou kunnen! Ga ervoor!