Dag 51

Na dag 51 raakten we al snel op het spoor met wagon nummer 52 in Suriname.
Elke dag opnieuw heb je kans hier in Paramaribo om het avontuur van je leven te vergroten en vooral te verrijken.

Deze dag startte als weer om 07.07u, samen met het trommelende geluid van mijn 'oh zo geliefde' wekker strompelde we uit ons bedje. Tandjes poetsen, lange broek aan, t-shirt met langen mouwen, 's morgens is het nogal koud op de fiets; NIET DUS! In Suriname geldt een uniform regel en zeker op openbare plaatsen zoals de school.

07.30u, tijd voor dat stalen ros van ons uit te startblokken te halen, nog even alle deuren sluiten? Ai nee, ... de beide sleutels waren met onze kotgenoten mee. Logisch nadenken? Oplossing: Alle waardevolle spullen in de kamer leggen die wel op slot kan en die sleutel meedoen. OK, check! Weg zijn wij. 

Meneer Gloob was natuurlijk ook vandaag weer van de partij, hij vertelde ons zelf dat het tijd was voor een nieuw THEMA, thema: VERKEER! Als eerste had hij iets verschrikkelijks meegemaakt en met een poppenkast vertelde hij het verhaal aan die kleine kleurenvrienden. Als snel kwam het lesje van de dag uit die gekleurde kindermonden: 'Je mag niet zomaar op straat spelen, want dan kunnen auto's je stoten en dat is 'vevaarlijk'!' Yes, die kleine spruiten zijn mee! 'Eerst uitkijken!' en dan oversteken! Volgende keer oefenen we het in levende lijve. 'Wauw, dit is echt een leuke manier!' gooide mijn juffrouw me toe. U ziet samenwerking werpt zijn vruchten af. Na de poppenkast was het tijd voor een uitbeeldspelletje, verschillende voertuigen werden op prenten getoond. Een spannende wedstrijd kan je wel zeggen, ... uiteindelijk werd groepje aardbei de uitbeeldkampioen, ze werden dan ook beloond met een 'Boom biggi applausi!' Als laatste van de dag, deed Gloob iets bijzonder. Hij had van iedere kleurenvriend een foto'tje meegebracht... 'Juffrouw, zo leuk, jij doet echt leuke dingen!' kreeg ik te horen, toen besefte ik, daarvoor heb ik dit vak gekozen, ... aah! Onze persoonlijke foto werd gekleefd bij het eiland dat we het leukste vonden, geweldig om te horen hoe kinderen verantwoorden wat ze het leukste vinden! Ik toverde vandaag ook nog een nieuw thematekening op het bord. Tijdens het tekenen had ik ook enkele supporters die mij een hart onder de riem staken met de woorden: 'Juffrouw alles wat jij maakt is ATLIJD zo mooi...!' Geweldig. Uiteindelijk was het tijd om naar huis te gaan... 'Dag juffrouw Silke!' , 'Dag lieve kinderen!' met al een bonkend hart, dat het steeds moeilijker krijgt. Het ging nog sneller slaan wanneer we tijdens de terugweg op de fiets kinderstemmetjes hoorden schreeuwen vanuit de voorbijrazende schoolbus 'Dag Juffrouw Silke, tot morgen!!!!' Ach, wat zal ik ze missen ... 

Thuiskomen was deze keer niet zo gezellig, ons hart klopte deze keer niet sneller, maar stond bijna stil bij het zien van een politie-auto op onze oprit en ongeruste gezichten van kotgenoten en een eerder boze blik van onze huisbazin. Ja, dames en heren de Surinaamse politie kent ons vanaf nu ook. Goh, je moet overal je connecties leren maken hé! Onze logische gedachte van deze morgen werd blijkbaar niet door iedereen in de juiste context geplaatst. Om een lang verhaal kort te maken, het grote misverstand: 'Er is ingebroken want alle deuren zijn op slot, behalve de achterdeur!' zorgde voor het politiebezoekje. Na een iet wat temperatuurstijgende uitleg, vertrokken de Surinaamse flikken met de woorden: 'Ach klein misverstandje hé dames, tot ziens!' 'Geniet nog van je dag, meiden!' U begrijpt vast wel dat we even de tijd nodig had om dit alles op te nemen en te laten bezinken. 

Na de toch wat choatische middag vertrokken we naar de stad. Enkele onder onder ons deden kleine inkoopjes en hup de uurtjes vlogen alweer voorbij. Even een pitstop bij de zus en zo, om onze fietsen nog een weekje te laten verlengen. We hebben duidelijk al Surinaamse benen gekregen en vinden stappen maar niks! 

18.30u, ohnee, binnen een halfuurtje moeten we een Belgisch gerecht voorschotelen aan onze Surinaamse vrienden. Snel in actie schieten dus, groenten snijden als tatan lukte ons nog net niet, maar oefening baart kunst. Gehakt bakken, water laten koken ... ja ons 'Belgisch' gerecht was.... SPAGHETTI à LA FIEKESDREEF! Jammergenoeg zonder zwanworstjes! Viel het in de smaak bij onze drie mannen? EN OF! 'Als je gasten voor de tweede keer gaan, mag je onthouden dat het lekker is!' Als ze vijf keer gaan moet je dan vragen beginnen stellen of je misschien te weinig gemaakt hebt? Nee hoor het antwoord is: ze vonden het OVERHEERLIJK! Missie geslaagd dus. 

Als afsluiter keken we met drie bloedechte Surinaamse jongens naar de prachtigste dame van heel het Belgenland: 'Danni Lawinski' of zij in de smaak viel? Reken maar van yes, na de eerste aflevering volgde al snel de vraag: 'Zet je ook een volgende?' 'Het rechtssysteem is echt interessant!' of was het nu net dat korte rokje dat zo boeiend was? Achja, we konden ze geen betere avond geven dan deze. Met een gezellig sfeertje in de lucht, namen we dan ook afscheid en kropen we met een grote glimlach in ons bedje.