Dag 54
17-03-2014 15:09Door de drukke stagestagen hebben we enkele dagen overgeslaan maar u kan alvast verder met ons dit avontuur beleven.
Uw ochtend zou niet volmaakt zijn, als u geen kans had tot het lezen van verslag nummer 54 van de bestseller: 'In Suriname!'. Helaas moeten we jullie binnenkort een beetje teleurstellen, ... jullie zullen een paar dagen moeten vasten. Vrijdagavond 14 maart 2014 vertrekken wij op padvinderijweekend naar het binnenland, zonder WiFi, of enig ander comfort! Back to basic... Zondag zullen we jullie terug belonen met één verslagje, maandag nog meer van dat, maar dinsdag 18 maart 2014 vertrekken we voor vier dagen naar het regenwoud, slapen in hangmatten, ... we kiezen dus even voor het leven zoals het is: TARZAN! Dit duurt tot vrijdag 21 maart, daarna zijn we nog tot 27 maart voor jullie beschikbaar. 28 maart zit het er helaas op!
Veeg nu jullie angstzweet maar allemaal af, ... tijd voor 'beter' nieuws, tijd voor dag nummer 54. Vandaag was het alweer snel ochtend, vaste rituelen werden hier weer uitgeoefend. Het terras was alweer mijn beste vriend! Alvorens het starten van mijn stalen ros, moest ik nog een reeds goedgekende handeling uitvoeren: 'bijpompen'. Mijn dag was nog niet begonnen of het werkzweet stond mij al op het voorhoofd. Bij jullie schijnt het zonnetje ook, maar hier heeft ze al van 's morgens vroeg haar 32 gradenvrienden mee op tocht. Lekker gezellig! Lees het goed, ik klaag of zaag niet hoor!
'Goeiemorgen juffrouw !' aaaah, dat zinnetje, ik kan er maar niet genoeg van krijgen. 'Zou je nog een maand willen blijven?' JAAAAA! Voor die 25 kleurensnoetjes, JAAA, JAAA, JAAA! Helaas spreekt de realiteit anders en moet ik mij stellen met; we vliegen er vandaag in, geniet nog van die, slik, laatste momenten. 'Juffrouw, wil jij hier blijven wonen?' vroeg een schattige kleurensnoet mij. 'Ik zou heel graag willen, lieve vriend, maar er wacht thuis een mama en andere lieve mensen op mij! (Voel je allemaal persoonlijk aangesproken!) antwoordde ik hem. 'Maar jij maakt alles zo leuk en mooi!' 'Ik vind je echt lief, juffrouw Silke!' gelukkig heb ik stevige tanden en kon ik die traantje die er uit zouden stromen toch verbijten. Tijd voor het starten van onze dag!
Meneertje Gloob had hem deze keer een beetje overslapen, wat nu gebeurd, hij was veel te laat opgebleven. Met een opgelegd lesje van ons, beloofde hij dan ook NOOIT meer te laat te gaan slapen! Hij nam ons natuurlijk weer mee op talentenreis in het land der VERKEER. We speelde een raadselspelletje: 'Rara, wie ben ik?' Het viel niet alleen bij de kinderen in de smaak, maar zelf Juffrouw Orpha vond de weg naar de raadstoel, met als gevolg dat de kinderen laaaaiend enthousiast waren, alweer een bolletjesmomentje bij in mijn levensboek. YES! Tijdens beeldeiland werd er natuurlijk weer gewerkt aan onze kunstwerken. 'Wat jij doet, is altijd goed!' kwam er uit de mond van juffrouw Orpha. Kan je geloven dat ik op die moment een trots gevoel had. Mijn woorden leven hier verder! Ondertussen klauterde ik op een wankelend bankje om mijn schildertekeningen bij te werken, met een beetje geluk ben ik op tijd klaar. Anders, zal ik hier toch nog een paar dagen extra moeten vertoeven, ik kan ze zo toch niet loslaten? Verder in onze reis stopte we bij een hele speciale post, ... het was tijd om te oefenen voor onze TALENTENSHOW die vrijdag al plaats vond. De mama's en papa's komen naar ons kijken! Wij gaan echt optreden. Wees wel realistisch het is geen groot schoolfeest zoals we er gewoon zijn in Nieuwkerken-city. Klein maar fijn, dat is ons feestmotto. De kleurenvriendjes keken er alvast naar uit en deden dan ook een ultra-best tijdens het inoefenen van de actjes. Kindertalent was er duidelijk aanwezig!
Alweer vloog deze woensdag voorbij als een opgedreven straaljager. 'Juffie, je mag echt niet huilen hoor vrijdag, want dan ga ik het ook doen!' stak Orpha me even onder de riem. Silke blijten? Neeeeee! NOOIT! Ik ben een stoere meid, ... uhum. Laten we dit gewoon nog twee dagen uit onze gedachten bannen.
Vandaag was het iets later thuiskomen, ik deed alweer wat (onbetaalde hoor) schilderoverwerken en we maakten een stop bij de wonder boven wonder NIET-CHINESE supermarkt, dit voor de inkopen van ons afscheidsfeestje van vrijdag. Koekjes, snoepjes, chipjes, drankjes, ... onze kleurenvrienden mogen niks te kort komen! Eens thuis vulde we onze grommende maagjes met enkele bo'kes. Vervolgens keerde ik me naar mijn bedje, dat ik toch even nodig had, om te bezinnen.
Ik maakte deze middag nog even gebruik van de postduif en schreef lekker ouderwets nog enkele postkaartjes naar het thuisfront, de gelukkigen zullen het binnenkort geweten hebben. Verder deed ik nog ietsiepietsie moeite voor school, al was deze actie vandaag maar op een laag pitje. Dit wel omdat we tijdens het weekend een grande effort hadden gedaan. (en zo heeft ze altijd een uitleg, ik zie het jullie al denken!)
Na een babbeltje met clochard Tatan en die liefste mamie van de wereld, was het snel tijd om aan het eten te beginnen. The Big Ben was niets tegenover onze grommende maagjes. Vanavond eten we PATATTEN met kip en tomaatjeeees! Chefkok Fie en Souschef Boelie verwenden hun huisgenoten weer tot in de puntjes. Tsjakka!
Afwassen, .... en FILMPJE kijken. Sex in the city deze keer, het blijft de moeite!
2.5 uur later (zo lang duurt ongeveer deze film toch... )
tijd om te .... SLAPEN!!!!
voor jullie alweer een...
GOEIEMORGEN ZONDER ZORGEN!
donderdag zonder donder deze keer, maar met VEEL ZON! ENJOY!